September 17, 2021
11 11 11 AM
รู้จักการวิเคราะห์สิ่งแวดล้อม
ระดับของการสื่อสาร
มลพิษในดิน
ความหมายและกระบวนการพัฒนาหลักสูตร
ธรรมชาติของชีวิต
ข้อควรระวังในการเขียนภาษาอังกฤษ
บริหารเงินแบบมีประสิทธิภาพ
ผลไม้แต่ละสีมีประโยชน์อย่างไร
รู้หลักการใช้เครื่องหมายในภาษาอังกฤษ
เมื่อเหงื่อออก มันคือนำไขมันออกจากร่างกายเราจริงหรือไม่
Latest Post
รู้จักการวิเคราะห์สิ่งแวดล้อม ระดับของการสื่อสาร มลพิษในดิน ความหมายและกระบวนการพัฒนาหลักสูตร ธรรมชาติของชีวิต ข้อควรระวังในการเขียนภาษาอังกฤษ บริหารเงินแบบมีประสิทธิภาพ ผลไม้แต่ละสีมีประโยชน์อย่างไร รู้หลักการใช้เครื่องหมายในภาษาอังกฤษ เมื่อเหงื่อออก มันคือนำไขมันออกจากร่างกายเราจริงหรือไม่

แสวงหาความสุขที่ชอบธรรม.

ให้หาความสุขที่ชอบธรรม ความสุขที่ชอบธรรม คือ ความสุขที่ถูกต้องตามศีลธรรม ครั้งหนึ่งอาตมาเข้าร่วมประชุมคณะสงฆี่จังหวัดแห่งหนึ่งก้บอกว่า เราประชุมมา หนึ่ง ชั่วโมงแล้ว น่าจะมีการพักครึ่งบ้างประธานประชุมจึงให้พักครึ่ง พอสัญญาณพักเริ่มต้น พระก็เดินออกจากห้องประชุมไปรวมตัวกันอยู่เป็นกลุ่มๆอาตมาสังเกตเห็นว่า พระเหล่านั้นรวมทั้งคนขับรถทั้งหลาย ต่างไปรวมกันอยุ่เป็นกลุ่ม อาตมาจึงโผล่หน้าเข้าไปดู ปรากฏว่าตรงกลางกลุ่มมีวิทยุเครื่องเล็ก เครื่องหนึ่งวางอยู่ หลวงพ่อรูปหนึ่งเขียนเลขเต็มหน้ากระดาษเลย สักพักหนึ่งวิทยุก็ประกาศ เลขที่ออก ปรากฏว่าหลวงพ่อองค์นั้น มือแกสั่นลุ้นใจจดใจจ่อว่าเลขที่ออกคือเลขอะไร รอจด รอลุ้น อาตมาเห็นแล้วรู้สึกสังเวช วันที่คนไทยมีความสุขมากที่สุดคือวันที่ หนึ่ง กับวันที่ สิบหก ของทุกเดือน บางคนบอกว่า สุขมากวันเสาร์ วันอาทิตย์ เพราะโทรทัศน์ช่อง สาม กับช่อง เจ็ด  ถ่ายทอดมวยจากเวทีราชดำเนิน นี่ก็เป็นความสุขที่ไม่ชอบธรรม แต่ตอนที่ก้างปลาติดคอ ความทุกข์เกิดขึ้นทันทีนี่แหละการที่เราแสวงหาความสุขที่ไม่ชอบธรรม มันจึงทำร้ายเราตลอดเวลา ความสุขที่ชอบธรรม ต้องมีองค์ประกอบดังนี้

  1. ไม่ผิดศิล ห้า

  2. ไม่เป็นความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น

  3. ไม่ใช่ความสุขที่เกิดขึ้นจากการเบียดเบียนของคนอื่น

ถ้าทำได้อย่างนี้ก็จะมีความสุขที่แท้จริง ท่านบอกให้แสวงหาความสุขที่ชอบธรรม ความสุขที่ชอบธรรมที่สำคัญที่สุดคือ การเจริญสติ ฝึกสมาธิ แต่ในระดับชาวบ้าน ความสุขที่ชอบธรรมง่ายๆ เลยเช่นในช่วงวันขึ้นปีใหม่ ลูกหลานกลับบ้านจะต้องซื้อเสื้อผ้าให้พ่อและให้แม่  อย่างอาตมาแม้จะเป็นพระ แต่อาตมาก็ซื้อเสื้อให้โยมพ่อทุกปี สมัยที่โยมแม่ยังอยู่อาตมาซื้อผ้าถุงที่อาตมาซื้อเสื้อผ้าถุงให้โยมแม่ จนกระทั่งทานเสีย ท่านยังเคยมาเข้าฝัน ใส่ผ้าถุงที่อาตมาซื้อให้นึกถึงเมื่อไหร่อาตมาก็มีความสุข  เพราะแม้ว่าท่านจะเสียไปแล้วเราไม่ได้เลี้ยงกายท่าน แต่ในวันที่ท่านตายแล้ว ท่านได้นุ่งผ้าถุงที่ลูกเณรซื้อให้ นึกถึงคุณงามความดีที่เราทำกับโยมม่ เราก็มีความสุข นี่คือความสุขที่ชอบธรรม จะเห็นได้ว่า ไม่ต้องมีเงินมากเราก็สามารถสร้างความสุขที่ชอบธรรมขึ้นมาได้ หรือรู้จักแบ่งปันให้ทานก็จัดว่าเป็นความสุขที่ชอบธรรมได้เช่นกัน

ดังเช่น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเราทรงเป็นกษัตริย์ที่ทรงเป็นผู้ให้มาก เราคงเคยทานปลานิลทอดอร่อยๆรู้ไหมว่ามาจากไหน ครั้งหนึ่งมีองค์พระราชกุมารจากประเทศญี่ปุ่นได้ทูลเกล้าถวายพันธุ์ปลานิลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประมาณ ห้าร้อยตัว ปรากฏว่าปลานิลเหล่านั้นไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศขึ้นเครื่องบินมา เมาเครื่องตายไปครึ่ง เหลือรอดชีวิตอยู่เพียงไม่กี่ตัว พระองค์ท่านทรงนำไปเพาะที่สระส่วนพระองค์ในสวนจิตรลดาเพาะเสร็จแล้วก็ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ปลาหมอเทศ เมื่อเพาะได้ที่แล้วออกลูกออกหลานมาจ่ายแจกให้คนไทย กระจายกันไปเรื่อยๆสามสิบปีสี่สิบปี จนทุกวันนี้คนไทยได้ทานปลาหมอเทศเป็นอาหารและบางคนได้ทำบ่อเพาะเลี้ยงปลา สร้างเนื้อสร้างตัวได้ มีน้อยคนเท่านั้นที่รู้ว่า พันธุ์ปลานิลนี้ มาจากการให้ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา…  ครั้งหนึ่งอาตมาได้เดินทางจาริกปฎิบัติศาสนกิจในฐานะพระธรรมทูตที่มหานิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา วันหนึ่งหลังจบกาเสวนาธรรม สตรีสูงอายุคนหนึ่งขอโอกาสเข้ามานั่งคุยด้วย ระหว่างการสนทนา อาตมาสังเกตเห็นว่า ที่น้ำตาคลอหน่วย เพราะรู้สึกสะเทือนใจ ที่สะเทือนใจก็เพราะเธอรู้สึกว่าตนเองำด้พบกับธรรมมะเมื่ออายุมากแล้ว จึงรู้สึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านมา เธอเล่าว่า

ชีวิตของคนเราก็เหมือนกับเส้นด้ายที่ถูกดึงออกมาจากหลอดด้ายทีละนิดๆ ขณะที่ดึงด้ายออกมาจากหลอดนั้น บางทีเราก็รู้สึกกระหยิ่มว่ายังมีด้ายเหลืออยู่อีกมาย จึงชะล่าใจดึงด้ายออกมาใช้อย่างฟุ่มเฟือย เพื่อที่จะพบว่า แท้ที่จริงแล้ว มีด้ายอยู่เพียงนิดเดียวเย็บผ้าได้เพียงนิดเดียวก็หมด แต่ที่เราเห็นว่ายังคงมีด้ายเหลืออยู่เยอะแยะ นั้นเป็นเพราะแกนด้ายมันใหญ่ต่างหาก แกนด้ายหลอกตาให้เราพลอยชะล่าใจ