นิทานก่อนนอนเรื่อง : เมื่อเจ้าหญิงนอนไม่หลับ

         ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว มีองค์หญิงตัวน้อยน้อยพระองค์หนึ่ง พระองค์นั้นทรงป่วยลงด้วยอาการไม่รู้สาเหตุ มันแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก เป็นอาการของการนอนไม่หลับโดยไม่รู้เหตุว่าเป็นเพราะอะไร พวกบรรดาเหล่าผู้ดูแลองค์หญิง ก็หาวิธีที่จะช่วยเหลือให้ องค์หญิงนั้นได้ทรงนอนหลับได้เสียที


 ผู้ดูแลองค์หญิงคนหนึ่งเลือกใช้การขับร้องเพลงกล่อมนอนเพื่อให้องค์หญิงนั้นได้รู้สึกง่วงเสียที โดนผู้ดูแลนั้นเอาเพลงเก่าที่สุดและยานยาวที่สุดมาขับร้องให้องค์หญิงนั้นได้ทรงฟัง แต่หลังจากนั้นนางก็ได้ร้อนไปเลื่อยๆจนถึงร้อยรอบเลยก็ว่าได้ องค์หญิงนั้นก็ไม่ได้รู้สึกง่วงเลยสักนิดเดียวเลย ผู้ดูแลอีครั้งหนึ่งจึงหาวิธีอีกวิธีคือการเล่านิทานให้องค์หญิงนั้นได้ฟัง  โดยเป็นนิทานที่แสนจะน่าเบื่อเป็นที่สุด จากนั้นผู้ดูแลองค์หญิงก็ได้เล่าไปเล่ามาเป็นร้อย ร้อยรอบกันเลยทีเดียว ก็สามารถทำให้เจ้าหญิงนั้นรู้สึกง่วงเรื่องสักเดียวเลยมันชั่งยากเย็นสักเหลือเกิน ผู้ดูแลนั้นได้กว่า

จนหลายวันเวลานั้นได้ผ่านไปนานร่ายการขององค์หญิงนั้นไม่ได้ดีขึ้นเลย องค์หญิงนั้นก็ได้แย่ลงอยู่เรื่อยๆ พระราชาและราชินี ซึ่งเป็นพ่อแม่ขององค์หญิงนั้น จึงหยุดดูแลพระราชวังเพื่อมาดูแลองค์หญิงด้วยตนเอง

เรื่องจริงจริงแล้วพ่อและแม่องค์หญิงนั้นทรงได้รักองค์หญิงนั้นเป็นอย่างมาก แต่ทั้งคู่นั้นต้องดูแลประชาชนเลยไม่สนใจองค์หญิงสักเท่าไหล่ อย่างเช่นพ่อแม่คนอื่น ทั้งนี้ก็อาจจะเพราะว่า  พระราชาและราชินีต่างมีงานที่ต้องช่วยเหลือผู้คนอีกมากมาย

และเมื่อพระราชินีนั้นได้พบองค์หญิงน้อยจะประทับอยู่ที่บรรทม พระองค์นั้นก็ได้ร้องไห้ออกมาเพราะได้เห็นร่างกายที่   ซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัดเจน พระราชานั้นได้อยากเห็นองค์หญิงนั้นดีขึ้นและต้องการให้หายโดยเร็ว พระองค์ได้ขอร้องให้ผู้คน ทุกคนนั้นได้ช่วยกันหาวิธีที่สามรถทำให้เจ้าหญิงนั้นทรงหายเป็นอย่างปกติ


             ได้มีจดหมายและมีคำแนะนำมากมายหลายอย่างได้หลั่งไหลมาจากทั่งสารทิศกันมาก ทั้งข้าราชการและทหารทั้งหลายรวมถึงประชาชนของประองค์เอง แต่ก็ไม่สามารถมีวิธีไหนสามารถช่วยองค์หญิงได้ เหลือแค่ตลกหลวงเพียงคนเดียวที่ยังไม่ได้เสนอความคิดเห็นนั้นออกมา

บาทหลวงนั้น ได้แนะนำทางวิธีโบราณ คือ ให้องค์หญิงนั้นนับลูกแกะที่กำลังกระโดนข้างรั่วไปเรื่อยๆ ทุกคนก็ได้แสดงความคิดเห็นและก็คิดเห็นตามตรงกัน จึงให้องค์หญิงนั้นนอนนับลูกแกะไปเรื่อยๆ องค์หญิงนั้นก็ได้นับลูกแกะตัวที่หนึ่ง ตัวที่สอง ตัวที่สาม ตัวที่สี่ ตัวที่ห้า ตัวที่หก ตัวที่เจ็ด ตัวที่แปด ตัวที่เก้า ตัวที่สิบ จนไปถึงตัวที่พัน แต่แทนที่องหญิงนั้นแทนที่จะหลับและรู้สึกง่วงและหลับไป กลับกลายเป็นเป็นว่า ทั้งพระราชา พระราชินี หมอหลวง พี่เลี้ยง ทหารและตัวตลก ต่างค่อยๆ หลับใหลกันไปหมด

              เมื่อทุกคนนั้นได้ค่อยๆหลับลงกันไปหมดเป็นที่เรียบร้อย องค์หญิงนั้นก็ค่อยๆชะโงกหน้าเข้าไปหอม พ่อแม่ที่ทรงหลับอยู่นั้น และก็เห็นพวกบรรดาพี่เลี้ยงทั้งหมดที่หลับลง องค์หญิงก็ได้อมยิ้มแล้วเข้าลงไปนอนกับพ่อแม่แล้วก็ได้ทรงหลับไป แล้วก็หลับลงอย่างมีความสุข

    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เด็กๆนั้นต้องการพ่อแม่เป็นอย่างมาก ขอแค่พระองค์นั้นอยู่ใกล้ๆ เด็กบ้างคนแกล้งป่วยเพื่อเรียกร้องพ่อแม่นั้นให้สนใจ สำหรับพ่อแม่คนไหนที่ไม่มีเวลาให้ลูก จงหาเวลาที่จะอยู่กับลูกของคุณบ้างนะคะ